تولد در كعبه على علیه السلام فرزند كعبه علامه ابن صباغ مالكى گوید: على علیه السلام در مكه مشرفه در داخل بیت الحرام (كعبه) در روز جمعه، سیزدهم ماه خدا یعنى ماه رجب سال سى ام عام الفیل به دنیا آمد. و پیش از او هیچكس در كعبه متولد نشد، و این فضیلتى است كه خداوند به جهت بزرگداشت و بالا بردن مقام و اظهار كرامت او مخصوص حضرتش گردانیده است. ( الفصول المهمة، ص 30) كیفیت ولادت على (ع) كیفیت ولادت حضرت على همانند اوصاف و شمائلش بى نظیر بوده، و در تاریخ بشریت كسى

متن شعر زيباي من مست جانانم كه در وصف حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام سروده شده و مهدي عبدلي نيز آنرا به صورت نوحه اي زيبا اجرا كرده است من مست جانانم کي ترسم زجان درياي عطشانم طوفانم طوفان هان وهان اي خصم ميدان بشناسم من مير سالار خوبانم عباسم زشراري آتش سوزانم غمم ياري کرده پريشانم چه کنم شرماز لب عطشاني شده خاري بردل وبرجانم من مست جانانم کي ترسم از جان درياي عطشانم طوفانم طوفان واي از تو مشک من دلخونم کردي دل خون طفلان محزونم کردي گر شکسته شاخه ي

لا تَدعُوِنّی وَیکِ اُمَّ البَنینَ تُذَکِّـريني بِـلُيـوثِ العَـرينِ کانَت بَنونَ لِیَ اُدعی بِهِم والیَومَ اَصبَحتُ وَ لا مِن بَنینَ أربَعَـةٌ مِثــلُ نُسُــورِ الـرُّبـي قَد واصَلوُا المَوتَ بِقَطعِ الوَتينِ تَنازَعَ الخِرصانُ اَشلاتَهُم فَکُلُّهُم اَمسی صَریعاً طَعینَ یا لَیتَ شِعری اَکَما اَخبَروا بِأنَّ عَبّاساً قَطیعُ الیَمینِ ---------- ترجمه: مرا دیگر مادر پسران مخوان که مرا به یاد شیران بیشه می اندازی.

خدایا گرچه من غرقاب دردم برای تشنگان کاری نکردم صغیران را همه بی تاب دیدم صدای العطش هرجا شنیدم دگر از بودن خود شرم دارم که آبی بهر این طفلان ندارم مرا لب تشنگان دامن گرفتند توان و تاب را از من گرفتند ز یک سو تشنه لب گلزار زهراست به یک سو آب هم محصوراعداست یتیمان را ز غم لبها به جان است تمام دشت پر از کوفیان است به روی خیمه راه آب بستند دل اطفال پیغمبر شکستند به چشمان همه اشکی نمایان ز اشک تشنگان پرگشته دامان همه گریان به فکر آب بودند به گرد اصغر بی تاب

اگر بی دست گردیدم ولی تا جان به تن دارم حسین را می کنم یاری (2) خدایا من امید خیمه های تشنه لب هستم خدایا من پناه کودکانم گر که بی دستم حسین مولای من باشد من از عشق حسین مستم حسین را می کنم یاری (2) خدایا وعده آب روان بر کودکان دادم نثارت شکر بی پایان که در راه تو جان دادم خدایا در ره دینت دو دست و دیدگان دادم حسین را می کنم یاری (2) دو دست من گر افتاده ولی تا جان به تن دارم به دندان مشک می گیرم که آبی تا حرم آرم اگر خون بسته چشمانم، گره افتاده در کارم

کو عباس'>عباس عزیز فاطمه کشته گردیده کنار علقمه کو عباس شهید فاطمه کشته گردیده کنار علقمه بانگ ادرک یا اخا سر داده است در ره من سه برادر داده است جان خود از بهر اصغر داده است کو عباس عزیز فاطمه تشنگی کودکان صبرش ربود غصه اصغر به غم هایش فزود در وفاداری همانندش نبود کو عباس شهید فاطمه باغبان گلستان تشنه ام ساقی این بوستان تشنه ام آب آر کودکان تشنه ام کو عباس عزیز فاطمه شیر دشت کربلا عباس بود مرد میدان بلا عباس بود حامی دین خدا عباس بود کو عباس شهید فاطمه کوفیان